Agenda
AgendaWil u in de toekomst op de hoogte gehouden worden van onze producties? Stuur ons een email met je adresgegevens en u ontvangt onze folders bij u thuis of in uw inbox!
“Polyamorie staat voor een levenswijze waarbij erkend wordt dat het mogelijk is om van meer dan een persoon tegelijk te houden. Deze liefde uit zich in relaties waarbij vriendschap, intimiteit, een emotionele band, spirituele verbondenheid en/of seksualiteit de ingrediënten zijn.”
Annelies, Marjolein, Yves en Pol houden van elkaar.
Annelies houdt ook nog van Alain, Yves van Christina, Marjolein van Tim en Pol houdt het bij Annelies en Marjolein.
Yves en Pol begluren Betty, de buurvrouw.
Annelies en Marjolein begluren Alessandro, de buurman.
En dan is er het tuinfeest...
De levensfilosofie van de belezen puber Kurt, een schooljongen die anders is dan de andere jongens van zijn leeftijd, is de volgende: 'Zolang ge verbrandt, leeft ge. Een dode is koud, daar brandt niks meer bij. Hitte, vuur, dat is het principe, dat is biologisch.' Het toneelstuk is als een psychologische triller die ondanks zijn zwartheid, vaak tragikomisch van toon is. Het is vooral een pleidooi tot meer warmte en vuur in het basisgezin. Vuur in de figuurlijke zin dus.
Terwijl vuur en hitte zijn levensprincipes zijn, is de kilte te snijden in het gezin waarin Kurt en zijn labiele zus Olga, die worstelt met haar ontluikende seksualiteit, opgroeien. Het ouderlijk huis is als een zuurstofloos labyrint waarin de bewoners aan elkaar zijn overgeleverd en elkaar niet kunnen ontlopen. De nachtelijke dwaaltochten van Kurt stevenen steeds meer af op het eigenlijke doel: de ouderlijke woning en de banden met de ouders. De vaderliefde is ver te zoeken, hetgeen ernstige gevolgen heeft. En dan is er nog de traumatiserende band met de moeder, die regelrecht terugvoert naar de geboorte van Kurt.
Een gemene komedie over het wrede, hilarische, hartverscheurende, verrassende, brutale, vergeten, tedere, saaie, druilerige, liefelijke, wilde en eenzame Ierse platteland.
Twee broers Connor leven alleen in het ouderlijk huis na hun vaders recente dood of moord – het hangt er maar van af wie je het vraagt. Ze kunnen niet samen leven zonder voortdurend uit te barsten in heftige en gewelddadige ruzies over de meest onbenullige en onschuldige onderwerpen. Paster Welsh of Walsh – het hangt er maar vanaf wie je het vraagt – is nieuw in dit door God verlaten dorp aan de Ierse westkust. Sinds zijn komst heeft hij al drie moorden en een zelfmoord meegemaakt. Zelfs de meisjes van het voetbalelftal slagen er voortdurend in hun tegenstanders het ziekenhuis in te schoppen. Met de moed der wanhoop probeert Paster Welsh zijn parochianen op het rechte pad te houden. Hij voelt zich verplicht de broers met elkaar te verzoenen, voordat het eindigt in een bloedbad.